یه وبلاگ درست کردم برای ثبت خاطرات و یادداشتهام بعنوان یه مربی تربیتی !

بیشتر اونو آپ می کنم من بعد .

اینم آدرسش :     http://morabbi.blogfa.com

از آن زمان که پا به عرصه ی وجود می نهیم

از آن زمان که پا به سر ٬ سراسر وجودمان

                           غریق گریه می شود

و از شمیم انتظار   لحظه های زندگی بهم تنیده می شود

خیال می کنیم لحظه ای      چه شا د و مست    غرق در توهمات عاشقی 

     نفس زنان   ندای زندگی     درون سینه تا ابد تنوره میکشد

وای بر خیال این نفس

و ما خیال می کنیم زندگی تمام لحظه های با صفای ماست

ولی درون سینه باز انتظار می کشیم

و انتظار و انتظار تا رسد سواری از غروب زندگی

به لب بشیر یا نذیر

کشان کشان

به سینه مان هجوم وحشت از کبودی تمام لحظه ها روان

نه دلبری نه دوستی نه مادری

بسان تک درخت کهنه ای میان دشتی از تمام خاطرات زندگی

و خالی از تمام دستهای همرهان

چه بی امان و دردناک        چه ذرذره و سریع از تمام ریشه های عمرمان

برای آن همیشه

کنده می شویم

و می رویم تا جوابگوی ریشه ها و میوه ها و سایه ها و لحظه های عمرمان شویم

                                                          ^رضا

این وبلاگ منه .

فوتسال به هر دلیلی حذف شد مهم نیست . خودتو عشقه

دلم واسه همتون تنگ شده مخصوصا . . .

شاد باشید و عاقبت بخیر عزیزان

یا علی مدد .

^{سلام . بعد از مدتها گفتم یه چیزی بنویسم که شرمنده ی هوادارا نباشم}

^{روز معلم توی مرکز تربیت معلم یه جشن! (مراسم سخنرانی) گرفته بودن . منم با هماهنگی قبلی یه شعر از خود در وکردم}

_{با   نام   خدای   مهربانم                رقصان شده در دهان زبانم}

_{یک نامه ی سرگشاده دارم             از محضرتان اجازه دارم ؟}

_{بلههههههه}

_{من نو بچه ای براه تعلیم              گویم سخنی ز درس تحریم}

_{دردی که برایمان خریدند           از شاخه ی یک خرافه چیدند}

_{شیرینی زهر گولمان زد            خاموشی بحر گولمان زد}

_{از حسرت گندمی طلایی           آمد سرمان چه خوش بلایی}

_{آن نوبچگان راه دیروز            ناخورده کلام آه پیسوز}

_{تبلیغ   چه   گندمی   نمودند         عقل از سرمان چه سان ربودند}

_{گفتند   براه   سخت   تعلیم         درسی ست سه واحدی چو تحریم}

_{باید که بخواب غوطه ور بود          باید  ز  زمانه  بی  خبر  بود}

_{اینجا همه درسها سراب است          تایید قبولی ات بخواب است}

_{خوش باش دمی که وقت بازی ست}  

_{استاد چو خوابی ٬ از تو راضی ست}

_{چون ترم چهارم آمد از راه             بر سر بزدیم گاه و بیگاه}

_{فرصت چو نسیم رفت از دست            ماندیم به جهل دست بر دست}

_{تحصیل شد این دو سال ٬ تحریم      دیگرچه سخن ز جشن و تکریم ؟}

_{از سوز دل این سخن برآرم           من  ٬ علم  معلمی  ندارم}

_{از زیر تُنی هزار تقصیر        از سوز دلم تو پند برگیر}

_{هرچند که راه پر ز سنگ است       گر خسته شوی عزیز ننگ است}

_{گویند  مرا   دلیر مردان !        خاموش شو ارنه افتی از نان}

_{خاموش شو ای چغوک بد نام       بر وجهه ی خود مگیر دشنام}

_{چون آینه بهرت ایستادم        ای ترم یکی مبر ز یادم}

_{این بزم برای من بزرگ است      شهنامه ی میزبان سترگ است}

_{افسوس که رستمی ندارد          شمشیر مجسمی ندارد}

_{رزم است ولی دلیر مردان        گشتند بخواب ناز زندان}

_****

_{گفتم برتان ز ناله هایم        اینجا همه جمع و من جدایم}

_{امّید که چون منی نباشید         آب از بر هاونی نباشید .}

_{محمد رضا کاوسی . فوق دیپلم امور تربیتی .}

_{تربیت معلم آیت الله طالقانی قم}

_{خوب باید توضیح بدم این شعر یه اثر ادبی نیست ! فقط خواستم حرفم رو بزنم . همین . البته تمامی انتقادات رو صمیمانه در آغوش می فشاریم .}

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM