عنوان مهم نیست

سپید

^{امشب . که هوا سرد تر از دیشب بود}

^{انگار قناریه دلم باز گریست}

^{انگار تمام کوچه ها غرق غم است}

^{انگار کسی گفت به تکرار : بایست .}

^{امشب همه جا همهمه و غرق سکوت}

^{امشب دله من همهمه ها را نشنید .}

^{وای ای وای چه بر قلب تو بگذشت عزیز}

^{جای خالیه تو بر بوته ی غم آتش زد}

^{سوخت این دل ز غمه دوریه تو}

^{وای امشب دله من تنها بود}

^{دست من}

^{کرد اسیر . اشک لبریز شده از قفس دیده ی دل}

^{کاش دستان تو حتی یک بار}

^{صورت از اشک دلم پاک کنند .}

^{کاش حتی یک بار}

^{سر من . شانه ی تو . گریه کنم تا دم صبح}

^{کاش حتی یک بار}

^{دست احساس تو}

^{این موی پریشان شده را لمس کند}

^{کاش روزی صد بار}

^{دستهایم بفشاری و بگویی که رضا دل تنگ است}

^{و بدانی که رضا دل تنگ است}

^{کاش روزی صد بار}

^{زلفه بر باد مرا شانه زنی}

^{کاش وقتی دله تو}

^{بهر آواز گلی غمگین است}

^{شانه ام تکیه گه بارش اشکت باشد .}

^{و بدانی که تو را همراهم .}

^{کاش امشب}

^{تو هم اینجا بودی}

^{کاش تنهاییه من با قدم عاشقه تو پر می گشت}

^{کاش روزی برسد که دگر اشک مرا}

^{سپر کاغذیه آن دسمال}

^{نشود مرحم درد .}

^{کاش روزی برسد که تو با من باشی.}

^آمین

+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم اسفند 1384ساعت 23:55 توسط رضا کاوسی |

باد صبا

^{ای خوش آنروز که پرواز کنم تا بر دوست}

^{به هوای سر کویش پر و بالی بزنم}

+ نوشته شده در دوشنبه پانزدهم اسفند 1384ساعت 13:57 توسط رضا کاوسی |

دله عاشقم خدایا تو ببین چقدر تنگ است

^{دلی دارم مسلمان وار . عاشق . کمی مجنون تر از بیمار . عاشق .
دلی دارم کبوتر وار مجنون . به یاد مهر تو ای یار . عاشق .
دلی دارم گریزان از سیاهی . مثاله غنچه ای تب دار . عاشق .
دلی دارم دمادم غرق تکبیر . چو ابری غرق باران زار . عاشق .
دلی دارم جنون از او فراری . نمی بیند ز تو آزار . عاشق
دلی دارم خریداری ندارد . به جز محبوبه ی غمخوار . عاشق .
دلی دارم تمام هستیه من . به چشم عاشقه دلدار . عاشق
دلی دارم ز هجران رخت تنگ . به زیبا دختره دربار . عاشق
دلی دارم فدای آن فرشته . دلم را از زمین بردار . عاشق}

^{دلی دارم غمی دارد کمی سخت . کمی محتاج یک تیمار . عاشق}

^{دلی دارم مسافر . مقصدش عشق . خدایم ره کند هموار . عاشق}

^{دلی دارم دلت را آرزومند . دلم دانی شده بسیار . عاشق ؟}

^{رضا کاوسی .}

+ نوشته شده در چهارشنبه دهم اسفند 1384ساعت 17:47 توسط رضا کاوسی |

دلم

^{دلم دائم فدای روح و جانت}

^{فدای ابروان چون کمانت}

^{دلم مجنون وقت با تو بودن}

^{تو را در مثنوی هایم سرودن}

^{دلم دیووانه ی روی نکویت}

^{به وقت می منم مست سبویت}

^{دلم مجروح تیغ چشم هایت}

^{تمام هستی ام جانا فدایت}

رضا

+ نوشته شده در سه شنبه دوم اسفند 1384ساعت 0:6 توسط رضا کاوسی |