تبليغاتX
عنوان مهم نیست

این آهنگ رو قبلا می خواستم گوش کنید اما نمیشد . حالا لینکشو گذاشتم .

بی ترانه پر گریست


این شعرم خودم گفتم ولی کامل نیست . . . .

تویی اونجا   تک و تنها     میونه یه جمع روشن

                                                منم اینجا در پی ما .     تک و تنهای تو و من

تو مثه  یه آسمونی    منم اون کوچولو دریا 

                                                 آسمون که ابری میشه دریا میشه پر غوغا

اگه دریااااااااا آبی رنگهههههههه   از نگاهههههههه   آسمونههههههه

                        چه خوبه که رنگه دریا همیشه آبی بمونه    . . .  

                                ...ادامه دارد

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم فروردین 1385ساعت 19:29  توسط رضا کاوسی  | 

میلاد 

حضرت محمد مصطفی صلوات الله علیه

 بر همه مسلمانان جهان تبریک و تهنیت

باد .

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم فروردین 1385ساعت 21:42  توسط رضا کاوسی  | 

کمی از نیمه شب رفته .

               تمامه حرفهای قاصدک مانده .                   شبی دیگر .     بدور از تو .

 ندارد دل یکی محرم به درد دل . ندارد باز هم جانا  . ستاره آسمان امشب .

دلی مانده لبه دیواره تنهایی .

                      دو شمعه رو به در خیره که می دانند این در وا نخواهد شد دگر باره .

 دو چشم منتظر . در خلوته اندوه .

                      اما با دلی آگاه از بی سودیه این انتظاره خسته ی تنها .

درون یک قفس مرغی به نام عشق زیبنده .

                                                     چه پر کنده .

              چنان مرغانه سرکنده .          نوایی می زند از سوز آکنده .

به شعرم خستگی پیداست .

               می بینید .

                     کلامم غرق در ایهام و درد دل .

کبوتر باز هم با سر شبه خود را به دوش غم سحر کرده /

نمی دانم دله دیوانه ام امشب چه می خواهد . نمی دانم چه می داند .

نمی دانم دراین تنهاییه تنها به دور از تو چه می خواند .

خدا داند دله تنگم ازین تنهایی و دوری چه بر این چشم می راند .

دله تنگم تحمل را نمی داند . صبوری را نمی داند .

به دل گفتم مدارا کن . نمی خواهد .

 تو می دانی دلم جز نام نیک تو دگر نامی نمی خواند .

بگفتم اشک را امشب کمی غرقم به دریا کن . جوابم را نمی داند .

غم هجران چنان سنگین و مبهوت است بر قلبم که اشکی بهر خاموشیه این آتش نمی ماند .

بگفتم شعر را لبریز شو این سینه رسوا کن . نمی خواند .

 دگر غیر از غم هجران دلم شعری نمی داند .

کجایی نامه تو آرامشه جانم . صدای تو طنیننی بهر درمانم .

 سلامت نوش دارویم . بجز تو در جهان دیگر نگاری را نمی جویم .

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1385ساعت 0:38  توسط رضا کاوسی  | 

یه درد دل با خدا

دلم تنگ نگاه آشناییست                        

                                                      دلیل اشک امشب هم جداییست

شبم تاریک تر از هر شب ای وای       

                                                     دلم ابر بهارو بر لب ای وای

خدایا غرق گردابم . کجایی ؟              

                                                     زهجران سخت بی تالم . کجایی؟

نمی بینی مگر مجنون و مستم               

                                                     نمی گیری چرا ای شاه . دستم

تو ای جانه من و ای جانه جانان            

                                                     تو ای آرامش این قلب لرزان

سجوده بر تو عشقه آتشینم                       

                                                      ببین مرغم که در بند زمینم

چرا دور از تو ماندم ای شهنشاه          

                                                      در این ماتم بنالم گاه و بی گاه

یکی از بندگانت دل ز ما برد                

                                                      ولی هجران دوباره سینه آزرد

خدایا عاشقم دانی که پاکم                       

                                                      تو در جانه من و من بند خاکم

نمی بینی مگر مجنونم از عشق          

                                                      تو می دانی خدایا چونم از عشق

خداوندا پناهی جز تو هرگز                 

                                                      به ایمانم گواهی جز تو هرگز

اگر بر بنده ی تو عاشق هستم              

                                                      به عشق روی تو اینگونه مستم

دلیله اشکهایم دوری از توست              

                                                      اگر زیباست او زیباییه توست

نیستان سهم ما از عشق دوریست      

                                                      بزن نی مرحم عاشق صبوریست

نیستان درد دلهایم فزون است             

                                                      ببین آواز نی را غرق خون است

نیستان ای نیستان قصه دارم              

                                                      ز هجرانه خدایم غصه دارم

خداوندا ز رویت شرمسارم                

                                                      که تاب دوری از او را ندارم

تو را در جان او دیدم خدایا                

                                                      تو می دانی که باریدم خدایا

تو در جانش چنان پروانه بودی      

                                                      دلم را باز هم از من ربودی

اگر زیباست رویش ازتو زیباست    

                                                      وگر درعشق غرقم ازتو دریاست

ز تو یک خواهشی دارم خداجان       

                                                      تو درمانی و بیمارم خداجان

اگر از آن نیستان دور ماندم                

                                                      اگر عمری ز هجرانه تو خواندم

به حقه هرچه خوبی درزمین است   

                                                      به حقه آنکه درعشقت نگین است

غم این هجررا درمان کن ای یار    

                                                      من واو را تو هم پیمان کن ای یار

من و او را وصالی جاودان ده          

                                                        من و او را عروجی همزمان ده

 

                               توکل بر تو دارم یاری ام کن

                            ز هجران بی قرارم یاری ام کن

+ نوشته شده در  شنبه پنجم فروردین 1385ساعت 21:42  توسط رضا کاوسی  |