| تبليغات | X |
|
ايام سوگواری دخت گرامی پيغمبر اسلام
حضرت فاطمه سلام الله عليها
را به محضر حضرت ولی عصر{عج ا... } و شيعيان آن حضرت
تسليت عرض می کنيم .
دوباره ياد مدينه می کنه بيدار پهلوی بشکسته و ياس و در و ديوار شير خدا دستای بسته در سوخته چشمای ياسی که به چشم مولا دوخته
+ نوشته شده در شنبه بیستم خرداد 1385ساعت 12:48 توسط رضا کاوسی
|
به نام حضرت حق بار خدایا ترسانم که راه را تا به آخر نپیمایم . از شر نفسم به تو پناه می برم . تو تنها امید بی کسانی . راهنمای گمراهانی . جانی . دلم را بیدار گردان تا حس کند حضورت را . و چشمانم را روشن گردان تا ببیند جمالت را . و لبهایم را عطا کن ذکر دائمت را . از من بگیر بدیهایم را . بگیر حسدم را . بگیر طمع ام را . و بگیر هرآنچه را که دلم را از قرب درگاهت دور می کند . مرا در مسیر راست هدایت فرما . ای هدایت کننده ی هدایت شوندگان / مرا در زمره ی کسانی قرار ده که جرعه ای از جام معرفت تو را سر خواهند کشید . مرا به حال خود وامگذار . امیدم را از درگاهت نا امید مگردان . ای امید کشتی شکستگان در طوفان با قدمهای لرزان و چشمانی گریان و دلی امیدوار به لطف پروردگار قدم در راه عشقت نهادم و کفهای پر گناه خود را ملتمسانه به سویت دراز کردم . شرمسارم از بدی خود . شرمسار از کفران نعمتی که کردم . چشمم دادی که حق ببینم و هدایت یابم غیر دیدم و به گمراهی رفتم . گوشم دادی که حق بشنوم و هشیار گردم غیر شنیدم و گرفتار گردیدم . زبانم دادی که حق بخوانم و ذکر تو را بگویم کفر گفتم و از جمال تو دور افتادم . جمالم دادی تا کمالت را ببینم کمال از خود دیدم و جمال را دلیل آن دانستم . قلمم دادی که جان گدازم و به توصیف جمال تو پردازم در طلب فرصت و مکنت نوشتم هرآنچه خوش آیند غیر بود . جانم دادی تا در راه عشقت خالصانه فدا کنم جان در راه هوس باختم و تباه کردم . روشنم داشتی و چراغ معرفت را با جهل و نادانی خاموش داشتم . چراغ هدایت از بهر نجاتم فرستادی و من در پی چراغ زندگی خانه ی دنیایم . چه نیکو بنده داری کردی و چه ناسپاسی کردم . ای وجود نور . ای تمامیت عشق معبود من با دستهای پر از گناهم به امید بخشایشت امیدوارانه به سویت اشاره می کنم . پذیرای دله پر از امیدم کسی جز تو نیست . مرا بپذیر ای همیشه مهربان بخشاینده . و مرا روزی ده که همیشه در راه تو باشم . و روزی ام کن که رضای تو را بر همه چیز مقدم دارم . و روزی ام کن تا بمیرم در حالی که از شراب معرفتت مست گردیده باشم . به امیدت ای مهربانترین مهربانان . رضا.
+ نوشته شده در جمعه پنجم خرداد 1385ساعت 0:33 توسط رضا کاوسی
|
|
درباره وبلاگ  خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
به هر درش که بخوانند بی خبر نرود مکن به چشم حقارت نگاه در من مست که آبروی شریعت بدین قدر نرود سیاه نامه تر از خود کسی نمی بینم چگونه چون قلمم دود دل به سر نرود
|
. سعادتم در جستجوی توبودن است . 