خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
به هر درش که بخوانند بی خبر نرود
مکن به چشم حقارت نگاه در من مست
که آبروی شریعت بدین قدر نرود
سیاه نامه تر از خود کسی نمی بینم
چگونه چون قلمم دود دل به سر نرود