| تبليغات | X |
|
همیشه انتظار میکشیم
از آن زمان که پا به عرصه ی وجود می نهیم از آن زمان که پا به سر ٬ سراسر وجودمان غریق گریه می شود و از شمیم انتظار لحظه های زندگی بهم تنیده می شود خیال می کنیم لحظه ای چه شا د و مست غرق در توهمات عاشقی نفس زنان ندای زندگی درون سینه تا ابد تنوره میکشد وای بر خیال این نفس و ما خیال می کنیم زندگی تمام لحظه های با صفای ماست ولی درون سینه باز انتظار می کشیم و انتظار و انتظار تا رسد سواری از غروب زندگی به لب بشیر یا نذیر کشان کشان به سینه مان هجوم وحشت از کبودی تمام لحظه ها روان نه دلبری نه دوستی نه مادری بسان تک درخت کهنه ای میان دشتی از تمام خاطرات زندگی و خالی از تمام دستهای همرهان چه بی امان و دردناک چه ذرذره و سریع از تمام ریشه های عمرمان برای آن همیشه کنده می شویم و می رویم تا جوابگوی ریشه ها و میوه ها و سایه ها و لحظه های عمرمان شویم
رضا
+ نوشته شده در یکشنبه سوم شهریور 1387ساعت 11:46 توسط رضا کاوسی
|
|
درباره وبلاگ  خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
به هر درش که بخوانند بی خبر نرود مکن به چشم حقارت نگاه در من مست که آبروی شریعت بدین قدر نرود سیاه نامه تر از خود کسی نمی بینم چگونه چون قلمم دود دل به سر نرود
|
